رادیوفون

گربه سیاه صدا می‌کند. دختر همسایه حرف می‌زند. آشغال می‌خورد، دختر همسایه را می‌گویم.عمو الیاس...

روزهای دیر می‌گذرد. سال‌ها زود می‌گذرد. آبنبات چوبی می‌خواستم؛ تست زدم. کره روی نان مالیدم. شب شد و خوابیدم.عمو الیاس...

گل، سرخ است. آتش، سرخ است. خون، سرخ است. خون، خون را می‌کِشَد؛ خون، آتشی است در میان گل سرخ ...عمو الیاس...

ماشین بابا می‌رود. هوا ابری است. بابا می‌آید. من در آینه هستم.عمو الیاس...

آب، موج دارد. منوّر، نور دارد. نور، موج دارد.پس آب همان نور است؛ منوّر، آب دارد....

زمین‌خواران دلشان درد می‌گیرد. ژله‌ها طبق معمول می‌لرزند. تنها کسی که نمی‌لرزد، سرباز است. او در برجک است. سوز می‌آید.نویسنده: عمو الیاس...

حلوا گرم است. چراغ خاموش است. میش‌ها گرگ هستند. چراغ روشن است. ساز می‌زنند.نویسنده: عمو الیاس...

مرد دنبال چیزی می‌گردد. پنجره باز است. شب هنوز روشن است. مرگ تنها نیست.نویسنده: عمو الیاس...

خاک سرد است. آب سرد است. غم سرد است. حلوا گرم است. مرگ اینجاست. زندگی در می‌زند.نویسنده: عمو الیاس...

تصفیه خون با آب انار انجام می‌شود. زرشک قرمز است. انار قرمز است. دماغ آقای پورشفیعی قرمز است. خون قرمز است....

جایی که آسمان صدا می‌دهد، قورباغه می‌رقصد. شاید باران نبارد ولی برکه همیشه پر از آب خواهد بود.نویسنده: عمو الیاس...