آسایش-گاه

در این فضای وسیع و سرسبز ، اتاقهای بسیاری هست، و داخل هر اتاق، چندین تخت، و روی هر تخت، مددجویی... مددجویان زنان و مردانی هستن که به دلیل معلولیت‌های مختلف و یا سالمندی، در آسایشگاه بستری شدن... اونها طلوع و غروب خورشید رو از پشت پنجره می‌بینن، و چقدر حال دلشون خوش میشه، اگه گاهی سراغی ازشون بگیریم،در اتاقشون رو باز کنیم، و بگیم سلام، و دست‌هاشون رو توی دست‌هامون بگیریم...دوست دارین قصۀ اون‌ها رو بشنوین؟