رواندرمانی در دوران معاصر با بحران مشروعیت روبروست، چرا که از یک سو تحتالشعاع دارودرمانی و پیشرفتهای علوم اعصاب قرار گرفته و از سوی دیگر، به دلیل فقدان شواهد علمی در برخی روشهای سنتی، اعتبار خود را نزد افکار عمومی و نهادهای بیمهگر تا حدی از دست داده است. برای عبور از این بنبست، این حرفه باید از رویکردهای بیپایان و واکاویهای صرفاً درونی که به خودشیفتگی فرهنگی دامن میزنند، فاصله گرفته و به سمت درمانهای کوتاهمدت، هدفمند و مستند حرکت کند. آینده این تخصص در گرو تبدیل شدن به دانشی یکپارچه است که به جای تمرکز افراطی بر دنیای انتزاعی درون، بر توانمندسازی فرد برای حضور مؤثر در دنیای واقعی، بهبود روابط اجتماعی و مسئولیتپذیری تأکید ورزد. تنها با اثبات اثربخشی علمی و کاربردی بودن است که گفتاردرمانی میتواند جایگاه واقعی خود را به عنوان ابزاری قدرتمند برای معنابخشی به زندگی در دنیای مدرن بازپس گیرد و از تبدیل شدن به فرآیندی اعتیادآور و منزویکننده جلوگیری کند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است