17-نفوذ اجتماعی

**نفوذ اجتماعی** به بررسی چگونگی تأثیر حضور دیگران و موقعیت‌های محیطی بر رفتار و افکار انسان می‌پردازد و نشان می‌دهد که فشارهای بیرونی اغلب قدرتمندتر از ویژگی‌های شخصیتی فردی عمل می‌کنند. حضور اطرافیان می‌تواند در کارهای ساده باعث بهبود عملکرد و در کارهای دشوار موجب اختلال شود، در حالی که در گروه‌های بزرگ، افراد گاه با از دست دادن هویت شخصی و احساس گمنامی، دست به رفتارهای پرخاشگرانه یا غیرعادی می‌زنند. پدیده‌هایی مانند کوتاهی در کمک به دیگران در حوادث ناگوار، معمولاً ناشی از تقسیم مسئولیت میان حاضران و ابهام در تشخیص فوریت شرایط است، همان‌طور که تمایل به همرنگی با اکثریت یا پیروی از دستورهای تندروانه، قدرت شگرف هنجارهای جمعی و ساختارهای قدرت را آشکار می‌سازد. همچنین، ذهن انسان برای حفظ آرامش درونی، تمایل دارد باورهای خود را با رفتارهای گذشته‌اش هماهنگ کند که این امر راه را برای پذیرش تدریجی خواسته‌های بزرگتر هموار می‌سازد. در نهایت، تصمیم‌گیری‌های گروهی ممکن است به سوی دیدگاه‌های افراطی کشیده شود یا برای حفظ انسجام، واقعیت‌ها نادیده گرفته شوند، مگر آنکه با تکیه بر تفکر انتقادی و احترام به دیدگاه‌های مخالف، از لغزش‌های جمعی پیشگیری شود.