ما چطوری خودمون را توجیه می کنیم؟

برای مطالعه کامل توجیه خود و ناهماهنگی شناختی به لینک روبه رو مراجعه کنید: اینجا کلیک کنید

ناهماهنگی شناختی عبارت است از احساس ناراحتی افراد هنگام تعارض دو شناخت (باورها،نگرش ها)با یکدیگر یا تعارض رفتار با تصورشان از خودشان است که توسط فستینگر (1957) مطرح کرده است.

به منظور کاهش دادن ناهماهنگی سه راه اساسی دارند:

1. تغییر دادن رفتار برای هماهنگ ساختن آن با شناخت نا همخوان
2. تلاش برای توجیه کردن رفتار از طریق تغییر دادن یکی از شناخت های ناهمخوان
3. تلاش برای توجیه کردن رفتار با اضافه کردن شناخت های جدید

راه متداول دیگر برای کاهش ناهماهنگی از طریق اضافه کردن شناخت جدید،اثبات خویشتن است که از طریق آن فرد برای کاهش ناراحتی ناهمخوان حاصل از انجام کار غیر منطقی،بر یک یا چند ویژگی مثبت خود تمرکز می کند. مهم نیست که افراد چقدر باهوش هستند،آنها برای کاهش دادن ناهماهنگی،خودشان را متقاعد می کنند که حق با آنهاست و مکررا غیرمنطقی و غیرانطباقی رفتار می کنند.به طوری که اکثرا ما به دیدگاه ها و باورهای خود پایبند هستیم،اطلاعات جدید را طوری تحریف می کنیم که آنها را تایید کند.افراد استدلال های معقول و موافق با موضع خود و استدلال های بی معنی و موافق با موضع مخالف را به خاطر می سپارند.